Tadeusz Borowski to autor znany z opowiadań należących do tak zwanej literatury obozowej, opisującej straszliwe doświadczenia pobytu w obozie koncentracyjnym w czasie II wojny światowej. Jego zbiór zatytułowany “Pożegnanie z Marią” w większości skupia się właśnie na tym zagadnieniu. Należy do niego opowiadanie pod tytułem “Proszę państwa do gazu”.
Autor opisuje obraz obozu i nagich jeńców. W obozie trwa właśnie dezynfekcja i odwszawianie baraków. Trwa upalne lato, ludzie czekają na koniec akcji. Od dawna do obozu nie przybywają już nowe transporty więźniów. Narrator – Tadek – otrzymuje od rodziny paczki z żywnością.
Jednym z najważniejszych dzieł, jakie powstały w czasach romantyzmu jest dramat “Kordian” autorstwa Juliusza Słowackiego. Autor opisał w nim swoją wizję walki o niepodległość Polski oraz pokazał losy bohatera romantycznego, jakim był Kordian. Zmagania głównej i tytułowej postaci zawierają także w sobie wiele motywów literackich, jakie można wyszczególnić w dramacie Słowackiego.
Wolność – to zagadnienie wyjątkowo często pojawia się w literaturze na przestrzeni wszystkich epok. Wielu pisarzy opisuje zmagania swoich bohaterów właśnie o wolność, robi z niej główny cel ich działań czy też marzeń. Sny o wolności, walka o nią, próby jej odebrania innym – te wątki często pojawiają się w dziejach literatury, od samego początku jej istnienia.
Obudziłem się w namiocie. Był okropny mróz. Owinąłem się szczelniej kocem i próbowałem ponownie zasnąć. Moja kilkudniowa wędrówka wydawała się nie mieć końca. Przypadkiem zboczyłem ze szlaku, a potem zrobiło się tylko gorzej. Nadajnik GPS przestał działać, a w tej głuszy nikogo nie było. Powoli traciłem nadzieję, że uda mi się stąd wydostać. Wiatr nagle …
W ciągu życia na człowieka oddziałuje wiele różnych sytuacji i osób, które kształtują to, kim jest. Czasami ciężko jest zauważyć bezpośredni wpływ konkretnego wydarzenia na to, kim się ktoś staje, jednak ciężko stwierdzić, że to, kim się stajemy, zależy wyłącznie od nas samych. Środowisko, miejsce, gdzie dorastamy, nasi rówieśnicy jak i rodzina również na nas bardzo wpływają. Swoją tezę postaram się udowodnić argumentami z „Latarnika” Henryka Sienkiewicza oraz „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa.
Człowiek przez całe swoje życie popełnia wiele błędów. Tak to już jest, daleko nam do ideałów. Pewne stare powiedzenie daje nawet odrobinę nadziei, sugerując wyciąganie wniosków z każdego swojego potknięcia. Niemniej istnieją błędy, z których nie chcemy się tylko uczyć, a bardzo mocno pragniemy je naprawić. Światu daleko jednak do gry komputerowej, gdzie można wczytać poprzedni zapis i dzięki temu uniknąć zasady przyczynowości.
W życiu każdego człowieka zdarzają się chwile, które całkowicie go zaskakują. Jak pisała Wisława Szymborska, „wiemy o sobie tyle, na ile nas sprawdzono”. Niespodziewane okoliczności mogą w różny sposób wpłynąć na zachowanie człowieka, w zależności od jego oczekiwań, sytuacji życiowej, poglądów i innych doświadczeń życiowych.
Scena I Dziadów cz. III Adama Mickiewicza wprowadza czytelnika w tematykę, jakiej poświęcona będzie cały dramat. Przedstawia ona wigilijne zebranie więźniów litewskich, którzy zostali bezprawnie aresztowani przez carski aparat opresji.
Scena VII Dziadów cz. III Adama Mickiewicza nosi tytuł Salon warszawski. Rzeczywiście opisuje ona zabawę ludzi na najwyższym szczeblu, zarówno polskiej arystokracji, jak i rosyjskich urzędników. Obecni są również polscy literaci, a także grupa młodzieży.