Portret kobiecy – interpretacja

Wisława Szymborska to wybitna postać polskiej literatury. Laureatka Nagrody Nobla, członkini Związku Literatów Polskich, redaktorka, poetka, a przede wszystkim kobieta, która za pomocą języka przystępnego, potocznego, codziennego potrafiła sięgać po tematy związane z życiem każdego człowieka, jego rolą społeczną, przemijaniem, sensem życia, ludzką naturą. W 1976 roku napisała wiersz „Portret kobiecy”, który jest doskonałym przykładem jej charakterystycznej twórczości i stylu pisania.

Tren IV – interpretacja

Tren to liryczny utwór o charakterze refleksyjno-lamentacyjnym, który wywodzi się ze starogreckiej poezji funeralnej. Jan Kochanowski napisał ich dziewiętnaście i zawarł w jednym zbiorze, powstałym po śmierci jego córki Urszulki. Treny mają na celu wyrażenie smutku i rozpaczy po czyjejś śmierci, ale także podkreślenie jej cnotliwości i wspaniałych cech. Zwykle tworzono je na cześć wielkich bohaterów, osób niezwykle zasłużonych.

Tren II – interpretacja

Jan Kochanowski to jeden z najwybitniejszych literatów polskich epoki renesansu. Chociaż kojarzymy jego twórczość z filozofią stoicką i wiarą w Boga, to tragiczne wydarzenie z jego życia, jakim niewątpliwie była śmierć ukochanej córki Urszulki, doprowadziła do kryzysu światopoglądowego i filozoficznego. Ku jej czci stworzył zbiór „Trenów” składających się z dziewiętnastu utworów, które wyrażają refleksje, ból po stracie i żałobę poety-ojca.

Gmachy – interpretacja

Julian Przyboś to polski poeta, który rozpoczął swą twórczość w latach 20tych XX wieku. Pierwsze utwory literata przejawiają przede wszystkim fascynację techniką, procesami twórczymi, pracą rzemieślników. W jego wierszach widać silną inspirację postacią i twórczością Tadeusza Peipera – innego znanego poety, który skupiał się na nowoczesności i wszystkim co wiąże się z „trzy razy m”- media, masa, maszyna. Przyboś zaczął określać samego siebie, poetę, jako robotnika pracującego słowem.

Przy okrągłym stole – interpretacja

Julian Tuwim zadedykował wiersz „Przy okrągłym stole” swojej żonie Stefanii. Mimo licznych przeciwności losu, chorób oraz kryzysów wywołanych alkoholizmem literata, pozostali razem aż do jej śmierci. Wiersz zyskał na sławie dzięki aranżacji i wykonaniu przy akompaniamencie muzycznym przez Ewę Demarczyk. W jej wykonaniu utwór nosi tytuł „Tomaszów”. Chodzi o Tomaszów Mazowiecki – miejsce z którego pochodziła ukochana Juliana Tuwima.

Larwa – interpretacja

Cyprian Kamil Norwid to polski literat, nazywany czwartym wieszczem narodowym. Tworzył w późnym romantyzmie, jednak w jego utworach zauważymy także wiele cech parnasizmu i klasycyzmu. Większość swojego życia spędził za granicą, a wiersz „Larwa” powstał w latach 1861-1862, najprawdopodobniej po jego wizycie w Londynie, gdzie przez jakiś czas utrzymywał się z działalności artystycznej.