Pielgrzym – interpretacja

Ostatnia zwrotka, mówi o tym, że tytułowy pielgrzym uważa za swoją ziemię tę, po której stąpa. A będzie szedł przed siebie dopóki ma siłę i chęci iść oraz dojść do celu. Wszystkie powyższe elementy razem mogą przywodzić na myśl historię Izraelitów wyzwolonych przez Mojżesza z niewoli Egipskiej, którzy szli przed siebie w poszukiwaniu Ziemi Obiecanej. Taka interpretacja utworu pozwala nam wysnuć twierdzenie, że mamy do czynienia nie z pielgrzymem emigrantem, ale z pielgrzymem poszukiwaczem swojego miejsca na świecie. To zupełnie inne, niż dotychczasowe spojrzenie na znany motyw tułaczki, spotykany w utworach wieszczów. Tułaczka nie musi być ucieczką, może być potrzebą znalezienia siebie i bezpiecznej przystani.

Podsumowanie

Wiersz „ Pielgrzym” to polemika z dotychczasowym podejściem romantycznych poetów do motywu pielgrzyma, tułacza, wędrowca. Zwykle przedstawieni są oni, jako smutni emigranci, zmuszeni do ucieczki z ukochanej ojczyzny. Często odczuwają ból egzystencjonalny, żal do Boga, ogromną tęsknotę. W wierszu Cypriana Kamila Norwida rolą pielgrzyma jest odnalezienie swojego miejsca na ziemi, a podróż może być czymś uskrzydlającym, wręcz zbawieniem, jak zbawieniem było do Żydów wyjście z Egiptu. Dla podmiotu lirycznego dom jest tam, gdzie jest jego serce i gdzie poniosły go nogi. Gdziekolwiek stąpa – może nazwać ziemię swoją. To bardzo kosmopolityczne podejście do życia, czyli takie, która zakłada, że wszelkie podziały terytorialne, polityczne i społeczne są bezsensowne, ponieważ wszyscy jesteśmy obywatelami świata.

Dodaj komentarz