Od pokory do rozpaczy ‒ postawy człowieka doświadczanego przez los. W pracy odwołaj się do: wybranej lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów.

Cierpienie jest nieodłączną częścią życia, a jednak z bolesnymi przeżyciami często trudno jest sobie poradzić. Ludzie reagują na nie różnie, czasami rozpaczą, a czasami wręcz przeciwnie – pokorą wobec losu. Te postawy zazwyczaj też zmieniają się z czasem, ponieważ człowiek jest w stanie znieść więcej, niż mu się wydaje. Jako przykłady mogą posłużyć tutaj utwory literackie: Treny Jana Kochanowskiego i Księga Hioba, będąca częścią Starego Testamentu.

Trzeźwy racjonalista – niepoprawny marzyciel. Jak wybór postawy życiowej wpływa na losy człowieka i jego relacje z innymi ludźmi? W pracy odwołaj się do: wybranej lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów.

Ludzie różnią się pod wieloma względami: mamy odmienne osobowości, wybieramy inne postawy życiowe. Jednym z odwiecznych dylematów jest to, czym kierować się w życiu: sercem czy rozumem? Oczywiście nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, ponieważ każdy z nas staje przed tym wyborem i musi sam zastanowić się, co jest ważniejsze.

Melancholia – choroba duszy, motywacja do działania? Różne oblicza nudy w literaturze. W pracy odwołaj się do: wybranej lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów.

Już Hipokrates wyróżnił cztery typy osobowości: jedną z nich jest właśnie melancholik. Takie usposobienie wiąże się z tendencją do refleksyjności, popadania w apatię i pesymistycznego podejścia do rzeczywistości. Taka mentalność jest często bliska artystom, dlatego nic dziwnego, że wielu bohaterów utworów literackich jest właśnie melancholikami.

Do Deliusza – interpretacja

Oda „Do Deliusza” została napisana przez rzymskiego poetę Horacego. Rozpoczynając jej interpretację, warto wiedzieć, że tytułowy Deliusz to postać historyczna, żyjąca w starożytnym Rzymie. Deliusz był za życia literatem Oktawiana Augusta, przyjacielem Horacego. Słynął ze zmienności w poglądach politycznych, które dostosowywał do panującej w danej chwili sytuacji.

Dies irae – interpretacja

Dies irae to tytuł hymnu napisanego przez Jana Kasprowicza, który ukazał się w 1902 roku w tomiku „Ginącemu Światu”. W dosłownym tłumaczeniu Dies irae oznacza dzień gniewu, jest to tytuł średniowiecznego hymnu mszalnego który śpiewany był w dni zaduszne i podczas uroczystości pogrzebowych. Jego autorstwo przypisuje się Tomaszowi z Celano.