Julian Tuwim jest bezsprzecznie jedną z ciekawszych postaci, jeśli chodzi o polską scenę literacką dwudziestolecia międzywojennego. Powszechnie znany jest ze swojego specyficznego, ciętego poczucia humoru, jak również z wykorzystywania w swoich dziełach dwuznaczności, gier słownych i zabaw językowych. Poniżej znajdziecie kilka ciekawostek o Tuwimie, o których prawdopodobnie nie słyszeliście.
Miałem dzisiaj wyjątkowy sen. Śniło mi się, że przeniosłem się do Soplicowa. Mieszkałem w jednym z okolicznych domów otoczonych pięknym ogrodem. Doglądałem właśnie swojej służby, gdy otrzymałem list. Nadawcą był Tadeusz Soplica. Z całą swoją serdecznością zapraszał mnie na ucztę organizowaną z okazji narodzin ich pierwszego dziecka. Oczywiście zgodziłem się na udział w tak podniosłym wydarzeniu i rozpocząłem przygotowania.
Konstanty Ildefons Gałczyński to polski poeta tworzący w okresie literackiego dwudziestolecia międzywojennego czy początkach Nowej Fali, ale niezwiązany na stałe z żadną grupą poetycką. Jego twórczość charakteryzowały kontrasty, łączenie patosu i komizmu, romansu i religii. Jednym z bardziej znanych utworów poety jest Serwus madonna – wiersz, który doczekał się między innymi licznych interpretacji wokalnych.
„Przypowieść o talentach” jest jedną z najbardziej znanych opowieści, przedstawiających powinności człowieka wobec Boga. Chrystus chce nakłonić wiernych do działania przez prostą historię o panu, który obdarzył swoich służących talentami. Przypowieść jest przestrogą dla osób biernych i niechętnych do pracy, które po śmierci czeka kara.
„Przypowieść o synu marnotrawnym” jest jednym z najpopularniejszych utworów biblijnych. Sformułowanie „syn marnotrawny” na stałe weszło do języka potocznego. Przypowieść opowiada o ojcu i dwóch synach, którzy różnią się postawą wobec ojca i jego majątku.
„Przypowieść o domu na skale” jest znana również jako „Przypowieść o dobrej i złej budowli”. Na prostym przykładzie budowy domu, Chrystus przedstawił dwie różne postawy wobec Słowa Bożego. Człowiek powinien budować swoje życie na trwałych fundamentach, podobnie jak dom.
Biblijna „Przypowieść o siewcy” opowiada o rolniku, który wyszedł w pole i zaczął siać. Ta prosta scena jest punktem wyjścia do rozważań na temat ludzkich postaw wobec Słowa Bożego. Tylko niektórzy słuchacze będą w stanie wyciągnąć wnioski z nauk Chrystusa i dochować im wierności w codziennym życiu.
„Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie” porusza tematykę uprzedzeń i społecznych podziałów, które są niesłuszne i krzywdzące. Utwór pozostaje aktualny we współczesnym świecie, gdzie różne rasy i narody pozostają wobec siebie nieufne, a nawet wrogie. Na prostym przykładzie, Chrystus starał się wytłumaczyć żydowskiemu uczonemu, że bliźnim jest każdy, bez względu na pochodzenie.
„Krótkość żywota” to wiersz Daniela Naborowskiego, który został napisany po 1593 roku i nigdy nie został wydany w żadnym tomiku. Opowiada o kruchości i ulotności życia, które wydaje się długie, jednak naprawdę jest tylko chwilą w dziejach świata i może zakończyć się wcześniej, niż przewidujemy.
Człowiek nie jest oderwaną od rzeczywistości jednostką – funkcjonuje w konkretnej przestrzeni, które ma na niego wpływ. Przykłady różnic między życiem w mieście i na wsi, znajdziemy w dziełach Władysława Stanisława Reymonta: powieściach Ziemia obiecana i Chłopi. Pochwałę wiejskiego życia znajdziemy również w twórczości Jana Kochanowskiego, a szczególnie w sielankowej Pieśni świętojańskiej o Sobótce.